Nutella dubbele koekjes*

17 maart 2015

* Deze dubbele koekjes zijn lekker bij de thee of koffie.

De die-hards die mijn blog vaak lezen weten het allang, maar sinds 1 februari heb ik een nieuwe baan. Dat betekent helaas ook dat ik afscheid heb moeten nemen van allemaal lieve en gezellig mensen die er voor gezorgd hebben dat mijn werk een beetje mijn tweede thuis werd. Dit afscheid was alleen nog al abrupt. Ik ben zo van de één op de andere dag daar gestopt al mijn vakantie dagen opgenomen en zo in een nieuw bedrijf gerold. Daar ben ik nog steeds bezig om mijn weg te vinden, maar stukje bij beetje komt dat steeds meer. Ik heb al van vele collega's afscheid genomen, maar het blijft gek dat je zelf afscheid neemt.

Op zich was voor mij dat abrupte einde wel goed. Ik ben namelijk niet zo goed in afscheid nemen. Wat moet je zeggen? Wat moet je doen? Je zegt nooit het goede en je kan nooit verwoorden wat je voelt. Toch voelde het wel als het goede moment, want ondertussen was het gehele team veranderd. Ik voelde me een beetje een outsider geworden en was ook samen met nog 4 andere de gene die er het langste werkten. Je roest een beetje vast, wil graag dat alles zo blijft als dat het was, want daar voel ik me prettig bij. Stiekem hou ik helemaal niet van verandering. Ik hou wel van variatie, maar liever geen verandering. Toch moet dat soms en zo ging ik van allesweter naar een groentje die weer van alles moet vragen. Ik moet zeggen dat is wel wennen. Maar ik heb geleerd om alles te zien als een uitdaging, waar ik weer veel van leer. Zo pak ik tegenwoordig alles aan. Vroeger was ik een beetje bang voor nieuwe dingen, nu heb ik gelukkig altijd een heel lief iemand in de buurt die 's nachts in bed zegt "als het niet leuk is dan doen we het anders" of "als het niet lekker, de chinees zit om de hoek". Soms heb ik dat nodig iemand die relativeert en die zegt dat het niet erg is om fouten te maken.


Het leuke van dit afscheidsfeestje is dat de assistent manager ook weggaat. Nou is dat natuurlijk niet leuk voor het bedrijf ( wel voor hem ), maar elke zaterdag, 2.5 jaar lang,  heb ik met hem samengewerkt. Dat was altijd super gezellig en is dan ook wel apart dat we tegelijk weggaan. Aan de andere kant de zaterdag zou nooit meer hetzelfde zijn geweest. Een ander voordeel is dat er grootst wordt uitgepakt. We gaan namelijk met zijn allen naar een gin brouwerij. De hele avond gin drinken en lallend, rollend, zwalkend of alle 3 naar huis. Zo'n afscheidsfeestje heb ik nog niet meegemaakt. Vaak zaten we boven in het kleine cafeetje en dronken we de gehele drank voorraad op. De keuken zorgde voor hapjes en zo hadden we een hele leuke, lange maar vooral gezellige avond. Dit keer is het anders en ik ben dan ook heel benieuwd hoe dit zal gaan. Een ding is zeker, gezellig wordt het sowieso, want ik heb iedereen al 5 weken niet gezien. Ik ga al mijn collega's missen, niet alleen de gezelligheid, maar ook alle leermomenten die ik heb gehad. Alle bijzondere verhalen van gasten en zelfs de emoties die af en toe in het restaurant hingen. Soms was er feest, soms was er diepe ellende. Dat is het nadeel van in het ziekenhuis werken. Maar ik heb veel mensenkennis opgedaan, maar vooral geleerd hoe goed ik het heb en dat het beter is om te kijken wat je wel hebt in plaats van niet. Er zijn altijd mensen die minder hebben


Maar omdat ik toch graag afscheid wil nemen doe ik dat een stijl die bij me past. Dus heb ik iets lekkers gebakken. Iets met chocolade, want daar hou ik van en zo blijf ik een beetje in mijn comfort zone (wat nou verandering). Al vaker had ik dit recept gezien in mijn kookboek, maar het was mij iets te veel Nutella. Nu kwam ik afgelopen maand bijna hetzelfde recept in een ander boek tegen met een andere vulling. Dus je raad het al ik heb ze gecombineerd. Het is een heerlijk koekje geworden die goed bij de thee of koffie past. Hij is niet zo groot en vult dus niet zo plus je handen zitten onder de chocolade na het bakken ( wat wil een mens nog meer ). Je kan ook onder het bakken je vingers aflikken of na afloop hoe je het ook doet het blijft een feestje om dit koekje in elkaar te zetten. De koekjes zijn zo groot als pepernoten, schrik dus niet als je ze ziet groeien in de oven( dat deed ik wel ). Ik hoop dat mijn collega's er net zo van gaan genieten als dat ik heb gedaan en dat ze me stiekem hierdoor niet vergeten. 



Voor  27 dubbele koekjes

Ingrediënten

Nutella
Zelfrijzend bakmeel
Boter
Ei
Chocolade ( puur*)

 

235 gram
185 gram
40 gram
1
200 gram

* Ik heb gebruik gemaakt van puur, maar je kan eigenlijk elke smaak kiezen die je wil. Wit is leuk voor het contrast.

Benodigdheden

Mixer
Mengkom
Bakpapier
Oven
Theelepel

Bereiding

  1. Verwarm de oven op 180 graden
  2. Mix de Nutella, de boter en het ei tot een stevig mengsel.
  3. Voeg steeds 1/3 van het bakmeel toe het Nutella mengsel. Blijf goed mixen.
  4. Schep nu de theelepel half vol en maak er een bolletje van met je hand en leg op het bakpapier.
    Je maakt ongeveer 54 balletjes
    Doe dit nu ook voor de rest van het beslag. Let op: hou genoeg ruimte tussen de balletjes 2-3 cm anders groeien ze in de oven aan elkaar. 
  5. Bak ze voor 7-9 min
  6. Smelt ondertussen de chocolade au bain marie
  7. Haal de koekjes uit de oven en laat ze een beetje afkoelen. 
    Zit er niet te veel aan want dan vervormen ze of ze vallen uit elkaar
  8. Pak een koekje smeer op de onderkant ongeveer een half theelepel gesmolten chocolade zet er een ander koekje boven op.
    Doe dit voor alle koekjes
  9. Laat hard worden voor ongeveer 2 à 3 uur

Eet smakelijk!