Schuimpjes

1 juli 2015


Vandaag had ik mijn allereerste vergadering. Spannend natuurlijk. Vooral omdat je bij de meeste vergaderingen een agenda te zien krijgt en je dus kan voorbereiden op wat er komen gaat. Dat was nu zeker niet het geval. Dus daar zat ik dan vanochtend bij vriendlief in de auto. Hij was zo lief om me te brengen. Mijn LIO school is namelijk 1.5 uur met het openbaar vervoer. Dat zou betekenen dat ik om 6 uur al in de trein moet zitten om op tijd te komen. Dit doordat er ook nog eens een half uur tussen het overstappen zit. De vraag kwam al vrij snel. "Goh waar gaan jullie eigenlijk over vergaderen?" "ehm geen idee?" "Heb je wel een schrift bij je?" "nou lekker veel vertrouwen heb jij in mij zeg."

Toen ik daar eenmaal aan kwam vroeg ik me ook echt af waar gaan we het in godsnaam over hebben. Eerst nog maar even wat nieuwe collega's ontmoeten en een hand geven. Ik voelde me zowaar een echte juf. Vergaderen, groepsoverzichten bekijken, groepen bespreken, de nieuwe CAO door lichten, De nieuwe CAO bekritiseren die ons schoolsysteem laat lijken op een kantoor baan van 9-17 en ga zo maar door. Erg interessant en ook leuk, maar na 3 uur luisteren en zelf niks zeggen word je wel moe. Toen kwam het volgende punt. Leerlingen doorspreken. Waar moet ik opletten, wie heeft waar extra hulp nodig. O we hebben niet genoeg rode tafels, we moeten snel naar die en die zodat we voor volgend school jaar genoeg tafels hebben. Nou dan kunnen we de groene wel omruilen voor de rode. Hoeveel rode moeten er komen? Man man man, ik was halverwege de draad kwijt. Overal kwamen rode tafels vandaan, maar niet genoeg. Ook was mijn eigen klas lokaal totaal niet overzichtelijk.

De ruimte stond vol groene tafels, nieuwe methodeS van alle klassen en het digibord was nog niet opgehangen. Opeens dacht ik "pffff, hoe moet ik in dit lokaal les gaan gegeven". Er staan tafels die veel te groot zijn voor de kinderen. Er is veel te veel troep. Zal die troep weg zijn als ik mijn klas wil inruimen? Ondertussen was ik door de leerlingbespreking ook al een plattegrond aan het maken en een rooster. Mijn hoofd liep dus over tot dat ik een kast opentrok. Eén van de drie kasten in het lokaal. Wat een troep. Echt ongelooflijk. Dus ging ik naar..."Mag ik de kasten opruimen?" "En zo ja wat mag er weg?" Nou daar zat ik dan op een warme dag in een school die ik niet ken, spullen weg te gooien van iemand die ik nog nooit heb gezien. Ik vond schriften van 2 jaar oud, videobanden, t-shirts, tuinslangen, drie radio, en een hele hoop vullingen en stickers. Na 2 uur had ik alle kasten uitgesopt en de zooi weggegooid. Nu werd het bijna een klas. Ik heb de nieuwe methode voor mijn klas uitgepakt. De werkboeken in de kast gelegd en trok toen het bureau open. Nou dat was een nog grotere chaos. Dus ook die maar uitgeruimd en uitgesopt. Nu nog alle tafeltjes eruit en de methodes van de andere klassen en dan kan ik beginnen met het maken van mijn klas. Op zoek naar posters, Landkaarten, schriftjes, werkboeken laptop codes etc. 

Hoe warm het ook is, ik heb er echt ontzettend veel zin in. Helaas staan er nog twee toetsen in de weg. De uitslag krijg ik 16 juli en ik slaap er gewoon slecht van. Zo bang ben ik dat ik ze niet heb gehaald en dat ik niet mag gaan beginnen met afstuderen. Dat deze mooie stage door de neus wordt geboord. Dat alle moeite, drama, soppen en chaos in mijn hoofd voor niks is geweest. Dat ouders blij zijn geworden voor niks. Dat leerlingen uitgekeken hebben naar weer samen in de klas zitten wat ik ze niet kan geven. De zomer duurt 6 weken, maar voor mij is het allemaal veel te kort. Mocht ik heen gaan, mocht het allemaal waarheid worden, dan moet ik boeken aanschaffen, inlezen, plannen bedenken, roosters maken, plattegronden in elkaar zetten. Het is allemaal nieuw, maar wel nieuw met een mooi vooruitzicht. Het is nu veel te warm om zoveel energie te verspillen als dat ik doe op dit moment. Daarom lijkt het me een goed plan dat ik nu een recept met je deel, dat echt verschrikkelijk simpel is. Zodat als deze in de oven zitten jij lekker in de zon kan liggen en kan bij kleuren. Drink goed de aankomende dagen en eet licht. Dan ben je zo een aantal kilo's kwijt ;)

Voor 50 schuimpjes

 

Ingrediënten

Eiwit
Suiker

 

Van 7 eieren
375 gram

Benodigdheden

Oven
Mixer
Spuitzak
Weegschaal
Braadslee
Bakpapier

Bereiding

  1. Verwarm de oven op 200 graden
  2. Bekleed de braadslee met bakpapier en verdeel de suiker hier gelijkmatig op.
  3. Begin met het opkloppen van de eiwitten met de mixer
  4. Schuif de suiker in de oven het duurt ongeveer 7-8 min voordat de rand begint te smelten.
    Dat is het teken dat de suiker warm genoeg is en haal het eruit
  5. Zet de oven deur open en je oven op 100 graden. Zo koelt je oven sneller af
  6. Klop met de mixer het eiwitmengsel, schep nu lepel voor lepel de suiker door het eiwit mengsel en blijf kloppen met de mixer.
  7. Het eiwitmengsel is goed als er een kleine witte piek op je vinger blijft staan.
  8. Kies nu een stervormige spuitmond en vul je spuitzak.
  9. Bekleed je bakplaat met bakpapier
  10. Draai er nu rondjes van op het bakpapier. Hoe groter de schuimpjes hoe langer ze moeten bakken. 
  11. Schuif ze in de oven. Grote schuimpjes moeten wel 50-70 min in de oven.
    De binnenkant mag niet meer zacht zijn. 
    Laat ze op de bakplaat afkoelen

Tip: Wil je het schuimpje in zulke kleuren als ik heb gebruikt, dan heb je foodcoloring( natuurlijk of kunstmatig ), een lege wijnfles en een kwastje nodig. Zet de spuitzak binnenste buiten op de fles. Bestrijk van boven naar beneden de zak met strepen. Keer hem voorzichtig weer buitenste binnen en vul hem met het eiwitmengsel. 

Tip 2: Met dit weer blijven ze niet zo lang goed. Ongeveer 5-7 uur. Dus plan goed in wanneer je ze wil gebruiken!